شب میرســد ُمـــــنُ
مــــــاه
کهنـــــه یـــادی
هــم ریشـــه ایـــــــــــم
گستــاخــی ِ شبــــ ُ
بـــاد ُ
بـــــارون ُ
تنــــی خسـتـــه ،
هــــوای جـانــــــان کـــــرد
از دسـت خستـــه ات می افتــــد
لیــوان شیشــه ای کــه منـــــــــَـــم !
زندگـی ارزش ِ هیـچ چیــز را نــدارد ؛ هیـچ چیـــز ارزش ِ زنـدگــی نـــدارد !
تـــــو
آن صیــــادی
کــه در معرکـــه ی دام خویــش گرفتـــار
و مـــن
آن دامــم
معرکـــه ام عشق بــه صیــــاد
در کش و قوس عاشقـی اش
هیچ خطایی نبــود
معشوقــه اش بــه اشتبـــاه اش رسیـــده است
بــه همیــن راحتـی !
بایـــد تکلیفــم را روشـن تـــر میکــردم ، روشــن تــر از ایــن تاریکــی !
آرامــم امشبــــــ
بوســـه بــــر گونـــه هـایـتــــــ بـــانــــــــــــو !
شـبــــ
ســرمــــا
تنهـــایـــــــی
بـبــــــــــــــــــــار !
کـاش مــرا بــه گذشتــه راهــی بــود !
مرگـــ بــه کمینــم نشستـــه
او سرنـوشـت مـــن
و مــن طعمــه او هستـــــم !
گـروگــان گـرفتــه انـــد حوادث ، امـــروز و فــردایــم را
از پـس فــردا هیــچ خبــری نیست مــرا !
خــواب ِ مـــن ، تــــــو را دیـــد ؛ مــرا جــا گذاشت !
دیــده از خـواب بگشـای سـاقـــی
هنگـام ِ صبــوح است
جام را پــر کــن ز ِ بــــــاده
وقـت ِ نیـــــــاز است
سبـکـــ شــده ام
سقـوط میکنــم صعــود میکنـــم
بــالا پاییـن
پاییـن بــالا
دائـــــمـــــــــا ً !
چنــان آرام
از گوشــه ی دلــم میگـذری
کــه گوشــه ای از آوازَت بـه گوشــم نمیرســد !
تعجب نکنیــد
کـــه شبـــــ هــا
اسب سفیــد شاخ دار آرزوهایــم را بغل میکنــم
و آرام خوابــم می بــرد !
آرام باش
غــم را هــم میشود اهـلی کــرد
آرام بگیــر
کـه گفتــه است
آسمـــان نیمی روز است نیمـی شب ؟!
آسمـــان مــا تمـامـا ً شبــــ است !
سکـوت نکــن مــن !
وقتــی صــدای دریــــا از حنجـره تـــو بیـــرون میزنـــد ...
