حال ِ مـن؟!
از همان حال هایی ست، که تا همیشه با تو می ماند و یک بغض کوفتی لعنتی هم همراه خود دارد.
پـای به آنجــا کـه می گذاریم، همــه مهربان می شویم، انسان می شویم. جنگ نیست، جدال نیست، حتی کشتن مورچه ها هم حرام می شود و..
امـا باز پایــم که به این دنیای لعنتی می رسد کشتن مورچه ها که هیچ ، کشتن مـن نیز حلال می شود!
خـــرداد ِ مـــن..
دیگــر مــن را نمی شناســد
خدای بزرگــ را می گویـــم
مــن هــم شایــد
قلبــــــ سمتــــ راستـــــم درد می کنــــــد!
جایـی در همین حوالـی، تحقیــر شـده ام؛
فرقـی نمی کنـــد،
مــن تحقیــــر شـــدم!
مــن خيــال ميكنــم كــه بيــدارم؛ مــن تنـها خيــال ميكنــد...!
درگیــرم، درگیـــر ِ مــــن؛ بـرمیـگــردم.
او سایــه ی مـــن است !
دور ِ دور در فـــرا دورهـــا
او یـک ســـو
مــن سـویــی دیگــــر
مــن را فرامـوش کــرده انـــد
" مــن " نیــز !
مــن جــز بــا " مــن "
در ایــن بــازی بــا کســی دوئــل نداشت !
مــن در مـــن نمیگنجـــم دیگــر
ســردم است
بـایــــد خیـلـــی تقصیـــر کـار بــوده باشــم !
چــه برســد بــه تــــو ؛ مـــن هـــم حتـــی دیگــر بــه " مـــن " توجهــی نــدارم
فـقط امشبــ کمـی بــه یــادش آوردم
چــه برســد بــه تــــــــــو !
شب میرســد ُمـــــنُ
مــــــاه
کهنـــــه یـــادی
هــم ریشـــه ایـــــــــــم
گستــاخــی ِ شبــــ ُ
بـــاد ُ
بـــــارون ُ
تنــــی خسـتـــه ،
هــــوای جـانــــــان کـــــرد
از دسـت خستـــه ات می افتــــد
لیــوان شیشــه ای کــه منـــــــــَـــم !
مرگـــ بــه کمینــم نشستـــه
او سرنـوشـت مـــن
و مــن طعمــه او هستـــــم !
سکـوت نکــن مــن !
وقتــی صــدای دریــــا از حنجـره تـــو بیـــرون میزنـــد ...
