صبح بخیــر تاریکــی
کابوس شب هـایــم رنگ خــون است!!!!
می ترســم...
در خــواب شبـــانـــه ام
نــه شوالیــه جـوانــــــــی
نـــه اسبــی
نـــه یالـــــــــی
نـــه کمنـــــــــــــدی
نــه سپیـــــــــــــــــــــدی
...
دلـــم فشــرده می شــود
در تنگنــای ِ میــان ِ شـبـــــ و تنهــایـــی
نیمــه شبـــــ هــا، ســر می زنـــی بــه دل ِ ویــرانـــه ی مـــا
ویـرانـــــــه تـَــــرَش خـواهـــــــی ؟!
شـبـــــ را پـرســه میزنــــم
خـوابــی کــه در چشــم هـایــم نیســت بــه کنـــار
مسـت از بـوســـه هـایــی هستــم کــه هنـــوز نگــرفتــــــه ام
بــر بالیـــن ِ
بـــاد ُ
بــــارون ُ
اشـکـــــــ ُ
دلتنگـــــــــی
شبــــــــ زنــده داری میکنــــــم !
نا ممکــن است
شـبــــ بـاشـــد
بــــــاران باشـــــــد
امـــا شعــــــــر نبـاشـــــد
خـُب کــار ِ راحتــی است
حــدس زدن ِ شبــــــ هــایتـــــــــ
نیــاز بـه گفتـــن نیست
حــال ِ شبــــ هـایــم را خـوبــــ می دانــــــــی
شبـــــ کــه میشــود
بــا دو گــرم امیـــد هــم نمی تـــوانـــم خـودم را گـول بزنـــــــم
خــو گرفتــه ام
بــه شبـــــــ هــای بــی خـوابـــــــــــــــی
