جدایی تاریک است و گس سهم خود را از آن می پذیرم تو چرا گریه می کنی؟
دستم را در دست خود بگیر و بگو که در یادم خواهی بود قول بده سری به خواب هایم بزنی
من و تو چون دو کوه دور از هم جدا از هم نه توان حرکتی نه امید دیداری
آرزویم اما این است که عشق خود را با ستاره های نیمه های شب به سویم بفرستی
" آنـا آخماتووا "
Comments (6)
